Decyzje po odbiorze i atrybuty z jednostką oraz źródłem
Po przekazaniu obiektu zespół utrzymania podejmuje powtarzalne decyzje, a model powykonawczy ma dostarczać tylko atrybuty potrzebne do tych decyzji. Pierwsza decyzja brzmi, czy fotowoltaika pracuje zgodnie z odbiorem. Atrybutem jest moc czynna chwilowa i energia dobowa, jednostką jest kilowat oraz kilowatogodzina, a źródłem jest odczyt z inwertera powiązany z numerem seryjnym i datą pomiaru powykonawczego.
Druga decyzja dotyczy tego, czy pompa ciepła wymaga przeglądu sezonowego albo korekty nastaw. Atrybutem jest czas pracy sprężarki oraz temperatura zasilania obiegu, jednostką jest godzina i stopień Celsjusza, a źródłem jest sterownik urządzenia oraz protokół rozruchu dołączony do modelu. Trzecia decyzja dotyczy magazynu energii i tego, czy dostępna pojemność użytkowa wystarcza na przyjęty scenariusz wieczorny. Atrybutem jest stan naładowania i pojemność nominalna, jednostką jest procent oraz kilowatogodzina, a źródłem jest system zarządzania baterią i karta urządzenia potwierdzona przy odbiorze.
Czwarta decyzja dotyczy przegród po termomodernizacji, gdy pojawia się skarga na wychłodzenie strefy. Atrybutem jest współczynnik przenikania ciepła przegrody oznaczany literą U, jednostką jest wat na metr kwadratowy i kelwin, a źródłem jest obliczenie projektowe skorygowane pomiarem powykonawczym oraz opis warstw w modelu. Piąta decyzja wyznacza termin kolejnej czynności serwisowej. Atrybutem jest data ostatniego przeglądu i przyjęty interwał, jednostką jest data kalendarzowa oraz liczba miesięcy, a źródłem jest dziennik konserwacji prowadzony przez obsługę techniczną.
Przegląd okresowy i pola, które technik naprawdę otwiera
Przy przeglądzie technik nie przegląda wszystkich parametrów z dokumentacji wykonawczej. Otwiera identyfikator środka, lokalizację w pomieszczeniu, datę ostatniej czynności i wartość progową, z którą porównuje bieżący odczyt. Dla fotowoltaiki porównuje energię dobową z wartością odniesienia zapisaną przy odbiorze w kilowatogodzinach. Dla pompy ciepła sprawdza, czy czas pracy od ostatniego serwisu zbliża się do interwału podanego w instrukcji producenta, a źródłem tego interwału jest właśnie ta instrukcja, nie swobodna uwaga wpisana obok geometrii.
Ta sama zasada porządkuje termomodernizację i magazyn energii. Jeśli w strefie spada komfort, zespół sięga po współczynnik U przegrody i po opis warstw, a nie po ogólny komentarz, że budynek został ocieplony. Jeśli magazyn nie pokrywa wieczornego zapotrzebowania, porównuje stan naładowania w procentach z pojemnością nominalną w kilowatogodzinach odczytaną z systemu baterii. Pole bez jednostki albo bez wskazanego źródła nie wchodzi do wymagań informacyjnych, ponieważ przy przeglądzie nie da się na nim oprzeć decyzji.
Awaria i sposób spisania wymagań informacyjnych
Przy awarii pierwsza decyzja dotyczy tego, czy urządzenie można bezpiecznie odstawić i kogo wezwać. Potrzebny atrybut to typ urządzenia, identyfikator środka i lokalizacja, jednostką jest kod pomieszczenia oraz oznaczenie z tabliczki znamionowej, a źródłem jest model powykonawczy uzgodniony z protokołem odbioru. Druga decyzja rozstrzyga, czy awaria dotyczy produkcji energii, ogrzewania czy magazynowania. Technik bierze wtedy ostatni poprawny odczyt mocy, temperatury zasilania albo stanu naładowania, zawsze z jednostką i ze znacznikiem czasu pochodzącym ze sterownika, a nie z ręcznej notatki bez daty.
Wymagania informacyjne warto spisać jako krótką listę decyzji, a nie jako katalog wszystkich właściwości dostępnych w oprogramowaniu. W każdym wierszu znajduje się decyzja zespołu, atrybut, jednostka, źródło danych i moment użycia, czyli przegląd albo awaria. Dzięki temu zamawiający nie żąda pól, których obsługa techniczna nie otwiera po odbiorze. Model gromadzi informacje o fotowoltaice, pompie ciepła, magazynie energii i przegrodach po termomodernizacji tylko wtedy, gdy da się wskazać, jaka decyzja na nich polega. Po odbiorze warto raz przejść tę listę z kierownikiem utrzymania i usunąć atrybut, dla którego nikt nie potrafi podać jednostki ani źródła.